മുല്ലവള്ളികള്‍

എന്റെ ഐതിഹാസിക സൈക്കിള്‍ സംഭവങ്ങള്‍ (റീ ലോടെട്)

2009-03-15T01:03:00.000-07:00

വില്ലജ് ഓഫീസിനു അവധി ആയിരുന്ന ഒരു രണ്ടാം ശനിയാഴ്ച , ഞങ്ങള്‍ പിള്ളേര്‍ വീട്ടുപറമ്പില്‍ സൊറ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്താണ് അച്ചാച്ചന്‍ അത് വാങ്ങി കൊണ്ടു വന്നത്- ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള അത്ലാസ് ഇന്റെ ഒരു സ്പോര്‍ട്സ് സൈക്കിള്‍. എന്നെ കാലും ഒന്നര വയസിനു മൂത്തത് ആയതു കൊണ്ടും സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കാനുള്ള ഒരു പെര്സോനളിടി ഉം ആരോഗ്യവും ഉള്ളത് ചെട്ടനയത് കൊണ്ടും ചേട്ടനായിരുന്നു ടെക്നികലി സൈക്ലെഇന്റെ അവകാശി. മാത്രമല്ല, അന്ന് ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന എനിക്ക് ആ സൈക്ലെഇന്റെ പാതി വലിപ്പം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തായാലും ഉടമസ്തവകശത്തിനു eഇ സൈക്ലെഇന്റെ കാര്യത്തില്‍ വല്യ പ്രസക്തി ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനും, ചേട്ടനും, അപ്പിയും, വാവയും, ജോയ്സും, ജൈസനും ഉള്‍പെടുന്ന പിള്ളേര് പട മുഴുവന്‍ പ്രസ്തുത സൈക്ലെഇല്‍ ആണ് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചത്. എല്ലാവരുടെയും ആശാന്‍ അച്ചാച്ചനും.

സ്കൂള്‍ കഴിഞ്ഞു വന്നു ഹോം വോര്കും മറ്റു കലാപരിപാടികളും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു രാത്രിയില്‍ അടുത്തുള്ള പള്ളി മുറ്റത്തായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കളരി. പള്ളിയുടെ പുറകിലത്തെ മുട്ടത്തു കൂടി പാസ് ചെയുമ്പോള്‍ പേടിപ്പിക്കാന്‍ വരുന്ന- ഞങ്ങളുടെ ഭാവന സൃഷ്ടി ആയ പ്രേതം ഉള്‍പെടെ സംഭവ ബഹുലമായിരുന്നു സൈക്കിള്‍ പഠന കാലം. കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞു ചേട്ടന്‍ വളര്ന്നു വലുതായി പുതിയ ഫുള്‍ സൈക്കിള്‍ ലേക്ക് പ്രോമോറേന്‍ കിട്ടി കഴിഞ്ഞിട്ടും എന്റെ സൈക്കിള്‍ പഠനം കമ്പ്ലീറ്റ്‌ ആയിട്ടും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു. സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കല്‍, പിന്നീട് കിനെടിക് ഹോണ്ട , ഡ്രൈവിങ്ങ് തുടങ്ങിയ അഭ്യാസങ്ങളില്‍ ദിസേല്സ്‌ിയ രോഗം ഉള്ളവരെ പോലെയാണ് എന്റെ കാര്യം; കുറച്ചു അദികം സ്ലോ ആണ്.

എന്തായാലും പുതിയ സൈക്കിള്‍ വന്നതോടെ പഴയ സൈക്ലെഇന്റെ പൂര്‍ണ അവകാശം എനിക്ക് പതിച്ചു കിട്ടി.അത് ഓടിച്ചു എക്സ്പെര്‍ട്ട് ആയികൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയില്‍ വലിയ സൈക്ലെഇല്‍ സര്‍ക്കസ് കാണിക്കണമെന്ന എന്റെ പൂതിയും കൂടോ കൂടി വന്നു. ഒതിയും തതതിയും ഒക്കെ വലിയ സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കരായി വന്നപോലെക്കും ഒരു ദിവസം അത് സംഭവിച്ചു!

കുറച്ചപ്പുറത്ത്‌ താമസിച്ചിരുന്ന വര്‍ഗീസ് ചേട്ടന്‍ മരിച്ചിട്ട് പുള്ളിയുടെ നാല്പത്തി ഒന്നാം ചരമ ദിനം ആണ്. ശനി ആഴ്ച ആയതു കൊണ്ടു പതിവു പോലെ ഞങ്ങള്‍ പിള്ളേര് പട സൈക്കിള്‍ ഉം ആയി ജാഡ കാണിച്ചു കറങ്ങി നടക്കുവാന്. കുറച്ചു സ്പീഡ് കൂടുതലല്ലേ എന്നൊരു സംശയം എനിക്ക് ഇല്ലാതില്ല. എന്നാലും ഒട്ടും കുറക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി അതെ സ്പീഡില്‍ വര്‍ഗീസ് ചേട്ടന്റെ വീടിനു മുമ്പില്‍ കൂടിനില്ക്കുന്ന ആളുകള്കിടയില്‍ കൂടി സ്റ്ലെഇല്‍ ഒരു യു ടേണ്‍- അതായിരുന്നു മനസിലെ പ്ലാന്‍. കണക്കു കൂട്ടല്‍ എവിടാണ് പിഴച്ചത് എന്നറിയില്ല- നമ്മള്‍ ഇതു കുറെ ചെയ്തിട്ടുള്ളത് ആണേ! പക്ഷെ ഇത്തവണ യു ടേണ്‍ അങ്ങ് കഴിയരയപോല്ലെക്കും കൂടി നില്‍ക്കുന്നവരുടെ ഇടയിലേക്ക് തല്ലി അലച്ചു ഒരു വീഴ്ച! സൈക്ലെഇന്റെ ഹന്ട്ലെ ത്രീ സിക്ഷ്ട്യ്ഫിവെ ഡിഗ്രിയില്‍ വളഞ്ഞു പോയി.കൂട്ടത്തില്‍ ശ്വാസം ചന്കിനുള്ളില്‍ കുടുങ്ങി. മുഖത്താകെ പരന്ന മഞ്ഞളിപ്പ് വേറെ!

തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ വന്നത് എങ്ങനെ ആണെന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല. ഒരു താത്കാലിക അമ്നെഷ്യ എന്നെ ബാധിചിരുന്നോ എന്നൊരു സംശയം.

യ്തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍ കൂടെ ഉള്ളവരൊക്കെ ആകെ അപമാനിതരായി നില്ക്കുന്നു. നിന്നെ ഞാന്‍ സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കാന്‍ പടിപിച്ചത് നാട്ടുകാരുടെ മുന്നില്‍ ഇങ്ങനെ നാണം കെടുത്താനായിരുന്നോ എന്നെ ധ്വനി നിരീഞ്ഞ നോട്ടവുമായി ചെട്ടി. എല്ലാവര്ക്കും വന്ന അപമാനം നീക്കാനായി ആരുടെ പൈശാചിക ബുദ്ധിയില്‍ തെളിഞ്ഞതനെന്നു അറിയില്ല, ദാമാജ് കന്ട്രോല്‍നുള്ള ഐഡിയ ഉടന്‍ വന്നു. എനിക്ക് നല്ലോണം സൈക്കിള്‍ ഓടിക്കാന്‍ അറിയാം എന്ന് അവരെ ബൊധ്യപെടുത്താനായി ചേട്ടായിയുടെ വല്യ സൈക്കിള്‍ കൊണ്ടു അവരുടെ മുന്നില്‍ കൂടി ഒരു പ്രകടനം. വിനാശ കാലേ വിപരീത ബുദ്ധി എന്ന് പണ്ടുള്ളവര്‍ പറയുന്നതു വെറുതെ അല്ലല്ലോ! വീട്ടില്‍ വരാനുള്ളത്‌ വഴിയിലെ ഹോട്ടലില്‍ തങ്ങില്ലല്ലോ. വല്യ സൈക്ലയൂം കൊണ്ടുള്ള എന്റെ പ്രകടനം അവരുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍, ആരുടെയോ ദൃഷ്ടി പതിഞ്ഞ പോലെ എന്തോ വീണ്ടും സംഭവിച്ചു. ഞാന്‍ ചെന്നു വീണത്‌ അവിടെ കൂടി നിന്ന ചിലരുടെ കാല്‍ ചുവട്ടിലെക്കാന്. ഇത്തവണ സ്വന്തമായി പൊങ്ങാനുള്ള ശ്രമം നടത്താനുള്ള കെല്പു പോലും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആരൊക്കെയോ കൂടി വീട്ടില്‍ എത്തിച്ചപ്പോള്‍, ഞാന്‍ ആരുടേയും മുഖത്ത് നോക്കിയില്ല. വരുത്തി വെച്ച അപമാനത്തെ കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചതുമില്ല. മന്ത്രം പോലെ മനസ്സു ഉരുവിടുന്നത് വെറും രണ്ടു വാക്കുകള്‍ മാത്രം-" ഈശോയെ! എന്റെ നടുവ് !!!"

ട്രാജഡി

2009-02-26T22:32:00.000-08:00

ആഫീസ് ഇല്‍ വേറെ പണി ഒന്നും ഇല്ലാതെ ഇരുന്നപ്പോ, എന്റെ ബ്ലോഗിനെ ഒരു സുന്ദരികുട്ടി ആക്കിയേക്കാമെന്നു വിചാരിച്ചു ഞ്ഞാന്‍ ബൂലോകത്ത്‌ കേറി കലാപരിപാടികള്‍ ആരംഭിച്ചു.. ഇതു വരെ ഇട്ട പോസ്റ്റ്‌ നോക്കെ ഓരോ ലേബല് ഒക്കെ ഇട്ട്‌, ആവശ്യമില്ലാതെ ഇരുന്ന കൊറേ ഡ്ര്യാഫ്ട് ഒക്കെ ഡെലീട് ചെയ്തുകളഞ്ഞു.. അതിനു ശേഷം ആണ് മനസിലായത്, ലാസ്റ്റ്‌ ലേബല് ഇട്ട പോസ്റ്റ് അന്ചെക് ചെയ്യണ്ഞത് കാരണം ആ പോസ്റ്റ് ഉള്ള കൊമ്മെന്റുകള്‍ സഹിതം ഡ്രാഫ്റ്കള്‍ടെ കൂടെ ഡെലീട് ആയി പോയി.. മലയാളത്തില്‍ ബ്ലോഗാന്‍ പതിച്ചു തുടങ്ങിയ കാലത്ത്, വളരെ പണിപെട്ടു കുത്തി ഇരുന്നു എഴുതിയുണ്ടാക്കിയ " എന്റെ ഇതിഹാസിക സൈക്കിള്‍ സംഭവങ്ങള്‍ " എന്ന ബ്ലോഗ് ആരുന്നു അതു.. എനിക്കാണെങ്കില്‍ അങ്ങോട്ട്‌ സങ്കടം സഹിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല.. ഇനി എന്നെ കൊണ്ട്‌ അതു ഒന്നു കൂടി എഴുതി ഉണ്ടാക്കാനും സാധിക്കില്ല. ബോധം ഇല്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്‌ ബാക്‌അപ് ഉം എടുത്തിട്ടില്ല.. ബൂലോകത്തെ ഏതെങ്കിലും പുലീകൂട്ടന്‍നോ പുലീകുട്ടിക്കോ ഇതിനുള്ള പരിഹാരം അറിയാവോ?? എന്റെ പോസ്റ്റ് തിരിച്ചു കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ സങ്കടം സഹിക്കാതെ ഞാന്‍ ഡീ മോടീവേടെഡ് ആയി, ബൂലോകത്തോടു വിട പറയുന്നതിനു മുമ്പ് ആര്‍കെങ്കിലും ഈ പ്രശ്നത്തിനു ഒരു പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കിത്തരാന്‍ പറ്റുവോ?????

പുഴ ഒഴുകുന്നു- നിന്നിലേക്ക്‌

2009-02-24T02:36:00.000-08:00

ഋതുക്കള്‍ മാറി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും രാവിനെ മറച്ചു സുര്യന്‍ ഉണര്‍ന്നു പിന്നെ വീണ്ടും വഴിമാറി കൊടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നപോഴും പുഴ ഒഴുകികൊണ്ടെയിരിക്കുകയായിരുന്നു.. ഒഴുകിയെത്തിയ ദൂരമോ വന്നു ചേര്‍ന്ന അഗാധതയോ അവള്‍ അറിഞ്ഞില്ല.. തിരിച്ചറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചുമില്ല..

പിന്നീടെന്നോ ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ മനസിലാക്കി പുഴ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നത് നിന്നിലേക്കാണ്എന്ന്. ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടി , ചിലപ്പോ കുത്തി ഒഴുകിയും ചിലപ്പോ കളകളാരവം പൊഴിച്ചും ഒഴുകി നീങ്ങി എത്തിയത് നിന്നിലലിയനായിരുന്നത്രേ

ഇതു നീ അറിഞ്ഞിരുന്നോ??? അതിന് നീ ദീര്‍ഘ കാല ജ്ഞാനി ആയിരുന്നുവോ??? അതോ, ഒഴുകി എത്തിയ പുഴയെ അത് പ്രകൃതി നിയമം എന്ന് മാത്രം കരുതി നീ അന്ഗീകരിച്ചതോ?

പലര്ക്കും പാപനാശിനി ആയിരുന്നു പുഴ. ചിലര്‍ക്കൊക്കെ ഉച്ചവെയിലില്‍ തളര്‍ന്നു വിശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ കാലില്‍ തട്ടി ഒഴുകുന്ന ആശ്വാസ ജലവും. ഇതൊക്കെ ഒഴുക്കിനിടയിലെ ചിലെ ദൌത്യങ്ങള്‍ മാത്രം.. ഒഴുക്കിന്റെ അര്ത്ഥം ഇതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു... ദൌത്യങ്ങള്‍ അവസനിപിച്ചു ആശ്വാസം പകര്ന്നു, പുണ്യങ്ങള്‍ സ്വരുകൂട്ടി വരുമ്പോള്‍, പുഴ അറിഞ്ഞിരുന്നോ അവള്‍ കഴുകികളഞ്ഞ മാലിന്യങ്ങളും പേറുന്നു എന്ന്? അത് അവള്‍ വെറുതെ ചുമക്കുക മാത്രമായിരുന്നോ അതോ തന്റെ ഭാഗം ആക്കിയിരുന്നോ???

അറിയില്ല. പക്ഷെ അവള്‍ ഒഴുകിയെത്തുന്നത് പൂര്‍ണം ആയാണ്.. ഇനിയും പൂര്‍ണമാകാത്ത പൂര്‍ണതയെ പുല്‍കാന്‍..

പുഴ ഇപ്പോഴും ഒഴുകിവന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുകയാണ്‌.. നിന്നിലേക്ക്‌..

ഗാനം വര്‍ത്തമാന ഭാഷയില്‍ വിവര്ത്തനം ചെയ്താല്‍ !

2009-01-27T00:30:00.000-08:00

ചീരപൂവുകളെ കിസ്സ്‌ അടിക്കുന്ന നീലകുരുവികളെ , കാറ്റും അണ്ണാനും ഒന്നും അറിയാതെ നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു പരിപാടി കൂടി ഒപ്പിക്കാന്‍ പറ്റുവോ? അവിടെ യെങ്ങാണ്ട് കെടന്നു കീറി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ പൂവിന്റെ കണ്ണുനീര് ഒന്നു തൊടക്കാവോ? എന്നിട്ട് ആ ഊഞ്ഞാല് ഒന്നു ആട്ടികോട്, അവിടെ എങ്ങാനും കെടന്നു ഒന്നു ഒറന്ഗട്ടെ അത്.
അപ്പുറത്തെ മുറ്റത്തു കെടന്നു തൊട്ടും തോണ്ടിയും ഇരിക്കുന്ന പച്ച കളര്‍ ഉള്ള പക്ഷികളെ, ഇങ്ങു വരൂ, നമ്മുക്ക് ഒന്നു കൂടാമെന്നെ. ഒരു മുറുക്കല്‍ ഒക്കെ ആകാം, എന്നിട്ട് ലിപ്സ്ടിച്ക് ഇട്ട പോലെ ച്ചുംമന്ന ലിപ്സ് ഒക്കെ ആയിട്ട് ആയമ്മേടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നു വാന്നെ.
അപ്പുറത്തെ പറമ്പില്‍ കേട്ടിയെക്കുന്ന പശു ക്ലീന്‍ ആക്കി നിര്ത്തി എക്കുന്ന ക്ടാവേ , മാലേം കിലുക്കി , പുല്ലും തിന്നു, ഇവിടെ പശുനെ കറക്കി പാല് എടുത്തു കഴിയുമ്പം ചുമ്മാ ജോലിഅടിച്ച് നടക്കനയിട്ടു ഇങ്ങോട്ട് വന്നെ!

ഞാന്‍ ഒന്നു ചോദിക്കട്ടെ...

2009-01-02T02:02:00.000-08:00

പ്രായം പതിരുപത്തന്ഞു ആയി. അത്യാവശം ശമ്പളം ഉള്ള ജോലിയും ഉണ്ട് . പുറത്തു നിന്നു നോക്കുന്ന ആര്ക്കും ന്യായമായിട്ടും തോന്നാവുന്ന ഡൌട്ട് ആണ്- ഇനി ഇവള്‍ക്ക് കല്യാണം കഴിക്കാനുള്ള സമയം ആയില്ലേ എന്ന്! സമയം അതി ക്രമിച്ചു പോയി എന്നും പറഞ്ഞാണ്‌ ചിലര്‍ ലഹള ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ശെടാ! എന്നിക്കിപ്പം കല്യാണം കഴിക്കണ്ടാന്നെ. എനിക്ക് അതിനുള്ള മച്ചുരിടി ആയെന്നു എനിക്ക് താനെ ഒരു വിശ്വാസം പോര. അല്ല, അവരെ പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല. ഇന്നത്തെ കാലത്തു ഈ ചെക്കന്മാരൊക്കെ ഇരുപത്തി നാലു- ഇരുപത്തി അഞ്ചു വയസകുമ്പോലെക്കും കെട്ട് കുടുംബനാതന്‍ മാരായി കഴിഞ്ഞിരിക്കും. അവര്‍ക്കൊക്കെ കല്യാണം കഴിക്കാന്‍ ഭയങ്കര തിടുക്കമാണ്.

അല്ലെ സുഹൃത്തുക്കളെ, ഞാന്‍ നിങ്ങളോട് ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ! ഇങ്ങനെപെട്ടെന്ന് കല്യാണം കഴിച്ചു എന്നെ പോലെ കല്യാണ പ്രായം അടുത്ത് എന്നാല്‍ അത്രയ്ക്കങ്ങോട്ട് ആകാതെ നില്ക്കുന്ന , ജീവിതത്തില്‍ കിട്ടുന്ന കുറച്ചു സ്വതന്ത്രം കുറച്ചു കാലം ആകൊഷിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു നടക്കുന്ന പെമ്പിള്ളെരുടെ സമാധാനം നിങ്ങള്‍ എന്തിന് ഇങ്ങനെ നശിപ്പിക്കുന്നു? നിങ്ങള്‍ക്കൊന്നും ലവലേശം സോഷ്യല്‍ രേസ്പോന്സിബിളിടി ഇല്ലേ?????

യാത്ര തുടരുകയായി..

2008-12-26T06:47:00.000-08:00

സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചിറകില്‍ ഏറിയുള്ള യാത്ര ഇതാ അവസാനിക്കുകയായി. നഷ്ട്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ ചാരത്തില്‍ ചവിട്ടി യാത്ര തുടരാമിനി. ചിന്താശകലങ്ങള്‍ എന്നെ എവിടെയും എത്തിച്ചിട്ടില്ല. ഞാന്‍ ഇവിടെ എത്തിയത് സ്വയം അറിയാതെയാണ്. കാലത്തിന്റെ കയ്യില്‍ പ്രകൃതി പോലും വെറുമൊരു കളിപാട്ടം മാത്രമാണ്. ഞാന്‍ ഒരു സന്‍ജാരി മാത്രം. എന്റെ വഴി കാലന്തരങ്ങള്‍ക്കും മുന്പേ പണിതു ഇട്ടിരിക്കുന്നതാണ്. പക്ഷെ ഈ വഴി എങ്ങോട്റെക്കെന്നു ഞാന്‍ അറിയുന്നില്ലലോ. ഞാന്‍ ഈ യാത്ര പോകുന്നത് ആദ്യമായിട്ടല്ലേ! എനിക്ക് തീരുമാനങ്ങള്‍ ഇല്ല; തിരിച്ചറിവുകള്‍ മാത്രം! തിരിച്ചറിവുകളുടെ പാതയിലൂടെ ഉള്ള യാത്ര- അത് ഞാന്‍ തുടരുകയാണ്‌. പിന്തിരിഞ്ഞു നോകേണ്ടി വരികയില്ല എന്ന പ്രതീക്ഷ മാത്രം ബാക്കി.....

പേരുവിളി

2008-10-31T01:14:00.000-07:00

കൊച്ചുവായ്ക്കര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത ജല്‍പനങ്ങള്‍ വീരവാദമായി ചൊല്ലിയപ്പോള്‍ അവരെന്നെ വിളിച്ചു കേമിയെന്ന്.

വലിയ ലോകത്തിന്‍റെ ഭാഗമാകാനുള്ള വെറും പാഴ്ശ്രമം മാത്രമായിരുന്നു അതെനിക്ക്!

ആത്മവിശ്വാസം പ്രകടിപിച്ചു ചിന്തകള്‍ വാക്കുകളില്‍ കോര്‍ത്ത്‌ വിട്ടപ്പോള്‍ അവരെന്നെ വിളിച്ചു വായാടിയെന്നു.
ചിന്തകളില്ലാതെ ആ വാക്കുകള്‍ പറയാന്‍ ആവില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയാഞ്ഞവരുടെ പരാജയങ്ങള്‍ ആരും ഓര്‍ത്തില്ല

ഇടുങ്ങിയ ചിന്തകള്‍ക്ക്ഉത്തരമായി തര്‍ക്കിച്ചപ്പോള്‍ അവരെന്നെ വിളിച്ചു തന്റെടിയെന്നു
ആ തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ഉള്ള സത്യംലോകത്തിനെ മാറ്റാന്‍പോന്നതെന്ന് എന്തെ ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല ?
പേരുവിളി ശീലമാക്കിയ ലോകത്തില്‍ പേരിനു ക്ഷാമമില്ലാതെ ഞാന്‍ ജീവിക്കുമ്പോള്‍
പിന്നെ എന്ത് കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് എന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍ സാധിക്കാതെ പോകുന്നത്?

ഈ പേരുകളെല്ലാം ഞാന്‍ ആണോ? ഈ പേരുകളില്‍ എന്തെങ്കിലും ഞാന്‍ ആണോ?
അതോ എന്നെ ഞാന്‍ ആക്കുന്ന പേരിനു വേണ്ടി ഇനിയും ഞാന്‍ കാത്തിരികെണ്ടാതുണ്ടോ?

ഒക്കെകും ഒരു അവസാനം ഉണ്ടാകും, അവസാന നാളില്‍ ആറടി മണ്ണിനെ പ്രാപിക്കാനായി ഞാന്‍ ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ , ഇവര്‍ എന്നോട് വിട ചൊല്ലുമ്പോള്‍, ഇവരെന്നെ എന്ത് വിളിച്ചു വിട പറയും?

അന്ന് ഞാന്‍ നല്ലവള്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ദൈവത്തിന്റെ മാലാഖ അല്ലെങ്കില്‍ സമര്ഥ ആയ ഒരു സ്ത്രീ ആകാതിരിക്കുമോ??

ദൈവമേ!! പിച്ചകാരി ആരിക്കണമേ!!

2008-10-29T01:23:00.000-07:00

എന്റെ സുഹൃത്ത് മുരളി ഒരു കലാകാരനും സൌന്ദര്യ ആസ്വാദകനും സര്‍വ്വോപരി ഒരു പരോപകരിയുമാണ്. ആശാന്‍ ഒരു ദിവസം രാവിലെ പതിവുപോലെ ഓഫീസില്‍ എത്താനായി ലോക്കല്‍ ട്രെയിന്‍ കയറാന്‍ റെയില്‍വേ സ്‌റ്റേഷനില്‍ എത്തി.

പ്ലാട്ഫോര്‍മിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്‍ അതാ കൈകുഞ്ഞുമായി ഒരു പാവം സ്ത്രീ ഒരു തൂണും ചാരി ഇരിക്കുന്നു. മുരളിയിലെ പരോപകാരി ഉണര്‍ന്നു. ഏകാകിയായുള്ള സാധു സ്ത്രീ യുടെ ഇരുപ്പു കണ്ടപ്പോള്‍, ആ കരള്‍ അലിഞ്ഞു. പേഴ്സ്തുറന്നു ഒരു ഒറ്റ നാണയം എടുത്തത്‌ രാവിലെ തന്നെ ഒരു നല്ല കാര്യം ചെയ്യാന്‍ സാധിച്ചല്ലോ എന്ന കൃതാര്തത്തയോടെയാണ്. അത് അവര്ക്കു നീട്ടിയപ്പോള്‍, മുരളി പ്രതീക്ഷിച്ചത് കണ്ണുകളില്‍ നന്ദി നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി ആണ്. പകരം, "പിച്ചക്കാരി" അന്തം വിട്ടൊരു നോട്ടം! കുരങ്ങിന്‍റെ മോന്ത ഉള്ളവരൊക്കെ ഹനുമാനകുമോടാഎന്ന് പണ്ടാരോ ചോദിച്ചപോലെ ഉള്ള മുന വെച്ച അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായ ആ നോട്ടം കണ്ടു എന്‍റെ പരോപകാരിയായ ആ പാവം കൂട്ടുകാരന്‍ വെരണ്ടു പോയി.

എരിചിട്ടങ്ങോട്ടു ഇറക്കാനും വയ്യ, പൈസ മുടക്കി പോയത് കൊണ്ടു തുപ്പാനും വയ്യ എന്ന് പിസ ആദ്യമായി കഴിക്കുന്ന നാട്ടുംപുറത്തുകാരന്‍ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ നീട്ടി പോയത് കൊണ്ടു കൈ പിന്‍വലിക്കാനും വയ്യ, നോട്ടം കണ്ടിട്ട് പൈസ കൊടുക്കാനും വയ്യ എന്ന അവസ്ഥയിലായി പോയി മുരളി!

രംഗം വശലകുന്നതിനു മുമ്പു സ്ഥലം കാലിആക്കണമെന്ന ബുദ്ധി എന്തായാലും കറക്റ്റ് സമയത്തു ദൈവം തമ്പുരാന്‍ തോന്നിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടു കൈ നീട്ടി പിച്ചക്കാരി ഇരിക്കുന്നതിനും കുറച്ചു അപ്പുറത്തേക്ക് മാറ്റി ഒറ്റനാണയം വെച്ചിട്ട്, ന്യൂക്ലിയര്‍ കരാര്‍ ഒപ്പ് വെക്കേണ്ടത് കൊണ്ടു അല്പം തിരക്കിലാണ് എന്ന മട്ടില്‍ നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്‍, ആ മനസില്‍ നിന്നും ആകെ ഒരു ഗദ്ഗതം മാത്രം പുറത്തു വന്നു- " ദൈവമേ അത് പിച്ചക്കാരി തന്നെ ആരിക്കണമേ !!!

രാത്രി മഴ

2008-10-14T08:25:00.000-07:00

Disclaimer: ഇതു നമ്മള്‍ മലയാളം പാഠപുസ്തകത്തില്‍ പഠിച്ച മാധവികുട്ടിയുടെ കവിത അല്ല. ഞാന്‍ എഴുതിയ മറ്റൊരു കവിതയും അല്ല. ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെ പാതി രാത്രി ആണ്. പുറത്തു മഴ ചാറുന്നുണ്ട്. അപ്പോള്‍ എനിക്ക് കുറച്ചു റാന്‍ഡം തൌറ്റ്സ്. അതിനാല്‍ റാന്‍ഡം തൌറ്റ്സ് നു പറ്റിയ സന്ദര്‍ഭോചിതമായ ഒരു റാന്‍ഡം ടൈറ്റില്‍.
ഇരുട്ടാണ്‌. ഇരുട്ട് പടരുന്നു.. കണ്ണ് അടച്ചപോലെ കറുപ്പ് നിറം മാത്രം എങ്ങും. അപ്പോള്‍ പ്രതീക്ഷകളും ഇല്ലാതെയാവും. ഇരുട്ടത്ത്‌ പ്രതീക്ഷകള്‍ വെചോണ്ടിരിക്കാന്‍ ഭയങ്കര ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. പറ്റും, പക്ഷെ അത് മനകട്ടി ഉള്ളവര്‍ക്കേ പറ്റൂ.. ഇല്ലാത്തവര്‍ക്ക് ഇതു തന്നെ ഗതി. ഇരുട്ടും ശൂന്യതയും ഒരു പോലെ. ഒന്നിനെ മറ്റൊന്നില്‍ നിന്നു വിവേചിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ഇരുട്ടെന്നു സന്കല്‍പ്പികുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ വന്നു നിറയുന്നതും ശൂന്യത എന്ന് സന്കല്‍പ്പികുമ്പോള്‍ നിറയുന്നതും( വിരോധാഭാസം - ശൂന്യത/ ഒന്നുമില്ലയ്ക എങ്ങനാ നിറയുന്നത്) ഒരേ നിറത്തിലും തരത്തിലും ഉള്ള എന്തോ ഒന്നാണ്. ഒന്നിനെ മറ്റൊന്നില്‍ നിന്നും വേര്‍തിരിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത തരത്തിലുള്ള എന്തോ ഒന്നു. ചിന്തകള്‍ ഇല്ല, ജീവിക്കുന്ന ഹൃദയത്തില്‍ ജീവനില്ലാത്ത മുമ്പെ പറഞ്ഞ ഇരുട്ട് മാത്രം.പുറത്തു മഴ ഇപ്പളും ചാറുന്നുണ്ട്. ചെറുതായിട്ട്.. തുള്ളി തുള്ളി ആയിട്ട് വെള്ളം താഴെ കോണ്‍ക്രീറ്റ് മുറ്റത്ത്‌വീഴുന്ന ശബ്ദം കേള്ക്കാം. ആദ്യ മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍ വരുന്ന നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണം ഇല്ല.. പകരമം പൊടിയുടെ മണം ആണ്.. അപ്പുറത്ത് ലിവിന്ഗ് റൂമില്‍ നിന്നു ടെലിവിഷന്‍ സൌണ്ട് കേള്ക്കാം. കൂടെ ഉള്ളവര്‍ക്കിന്നു സാട്ടര്ടെ നൈറ്റ് സിന്ദ്രോം ആണ്. ഹ്മം! ഞാന്‍ ഉള്‍പെടുന്ന അഭ്യസ്ത വിദ്യരായ യുവ ജനതയുടെ ഓരോ ഫാന്‍സി പ്രയോഗങ്ങള്‍ !!! ഹിന്ദി സിനിമ ധട്കാന്‍!!!മഴചാരി കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു...ഇരുട്ട് പടര്ന്നു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു.... അതിനൊന്നും മാറ്റം വരുനില്ല... രാത്രിയും, മഴയും, ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ കളികളും, മനസ്സില്‍ ചിന്നി ചിതറുന്ന വാക്കുകളും, നഷ്ട്ടം ആയ സ്വപ്നങ്ങളും, പടരുന്ന ഇരുട്ടും, പൊടിയുടെ മണവും, ചിന്ത ഇല്ലായ്മ എന്ന് പറയുന്ന അവസ്ഥയും, തുള്ളി വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദവും , ടെലിവിഷന്‍ അലര്‍ച്ചയും , മുന്നിലൊരു ലാപ്റ്റൊപും പിന്നെ ഞാനും...

മലയാളത്തില്‍ സെരെന്ടിപിട്ടി

2008-10-14T08:20:00.000-07:00

അങ്ങനെ അവസാനം ഞാന്‍ ബ്ലോഗില്‍ മലയാളത്തില്‍ എഴുതുന്ന വിദ്യ കണ്ടുപിടിച്ചു. യുരെക എന്ന് അലറി വിളിച്ചു ഒഅടുന്ന കാര്യം തത്കാലം ആലോചിക്കുനില്ല, കാരണം ഇത് സംഭവിച്ചത് തികച്ചും ആകസ്മികമായാണ് - സായിപ്പിന്റെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ സെരെന്ടിപിട്ടി. പക്ഷെ ചക്ക വീണാണ് മുയല് ചത്തത്‌ എന്ന് വെച്ചു മുയലിന്‍എ എടുത്തു റോസ്റ്റ് ചെയ്തു കപ്പേം കൂട്ടി അടിക്കതിരികണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ. അങ്ങനെ അവസാനം രണ്ടായിരത്തി എട്ടു ജൂലൈ ഒന്നാം തിയതി, അതായതു ഇന്നു, ഇതുവരെ ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍ എന്ഗ്ലിഷില്‍ കുത്തികുറിച്ചു, അതില്‍ കൂടുതല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മടി മൂലം കുത്തി കുറികാതെയും ഇരുന്ന എന്ന ഞാന്‍ ഒരു മലയാള ഭാഷ സാഹിത്യകാരി ആയി രൂപാന്തര പെടാനുള്ള സാധ്യത ഇതിനാല്‍ എല്ലാവരെയും അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു.

ഋതു മാറുമ്പോള്‍ വൃക്ഷങ്ങള്‍ എന്ത് ചെയ്യും??

2008-10-14T07:52:00.000-07:00

ഒരിക്കല്‍ വസന്തത്തെ ഒരുപാടു സ്നേഹിച്ച ഒരു വൃക്ഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. വസന്തത്തില്‍ അത് പൂത്തു, കായ്ച്ചു, പടര്ന്നു പന്തലിച്ചു. എന്നും വസന്തം എന്കിലെന്നു അത് കൊതിച്ചു. പക്ഷെ ഋതു മാറിയേ തീരൂ, അത് പ്രകൃതി നിയമം!! വസന്തം മാഞ്ഞു, ശിശിരം വന്നു.. വൃക്ഷം ദുഖിച്ചു, ഇലകള്‍ പൊഴിച്ചു..

കാലം കടന്നു..വസന്തം ഇതാ വീണ്ടും പടിവാതുക്കല്‍.. വസന്തത്തെ സ്നേഹിക്കുന്ന വൃക്ഷം എന്ത് ചെയ്യും???

ഇനിയും ഋതു മാറുമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു വസന്തത്തെ സ്വീകരിക്കതിരിക്കുമോ??? പൂത്തുലയാതിരിക്കുമോ?? കഴിഞ്ഞു പോയ ദുഃഖ ശിശിര കാലമോര്‍ത്തു വസന്തത്തെ വരവെല്ക്ക വേണ്ടാതെ പുഷ്പിക്കാതെ ഇരിക്കുമോ??? എല്ലാം മറന്നു വസന്തതിലുലയുക അല്ലേ ചെയ്യുക !!